EN 1279-2 Uzun Süreli Nem Geçirgenlik Katsayısı Hesaplama
(Nem Çekici İçeren ve Nem Çekici İçermeyen)

1.1. Giriş

EN 1279-2, "Uzun dönemli deney yöntemi ve nem geçişi için gereklilikler" olup bütün üreticilerle ilgilidir.

Çift camlar, sıcaklık ve nem döngülerine maruz bırakılır. Her bir numunenin nemi, iklimlendirme deneyinden önce ve sonra ölçülür; böylece, numune içine giren nem miktarı (nemi geçirmemek için yapılan yalıtımın etkinliği) ve nem çekici maddenin çift cam arasına giren nemi soğurma yeteneği bulunur.

Bir organik maddeyle birlikte çift cam arasında bulunan nem çekici için, nem çekici maddenin içerdiği nem miktarını ölçmek amacıyla "Karl-Fischer Deneyi" diye bilinen daha karmaşık bir yöntem kullanılır.

Sonuç, nem geçiş indisinin önceden belirlenmiş düzeyin altında olup olmadığına bağlı olarak "geçti" veya "geçemedi" olarak belirtilir.

Deneyler, yaklaşık olarak 24 hafta sürer.

1.2. Deney Öncesi Hazırlık

1.2.1. Numuneler

Deneyler için 15 numuneye ihyiyaç vardır. Numuneler, 352 mm (+/-2 mm) x 502 mm (+/-2 mm) boyutlarında olmalıdır. Numuneler, deney başlamadan 4-6 hafta önce laboratuvara ulaştırılmalıdır.

1.2.2. Şartlandırma

Deneylerden önce, bütün numuneler standart laboratuvar ortamında iki (2) hafta boyunca şartlandırılır. Standart laboratuvar ortamı, 23°C (+/-2°C) sıcaklık ve %50 (+/-%5) bağıl nemdir.

1.3. Deneyler

1.3.1. Çiğlenme Noktası

Çiğlenme noktası ölçümleri, bütün şartlandırılmış numuneler için yapılır. Çift camların dış yüzeyleri, soğutma haznesi içine konulan etanol ve kuru buzu kullanarak soğutulur. Çift camın iç yüzeyinde yoğunlaşmanın görüldüğü sıcaklık kaydedilir.

Çiğlenme noktası, örnekleme amacıyla gelen çift camları sıralamak için kullanılır.

1.3.2. İlk Nem İçeriğinin Ölçülmesi

7, 8, 9 ve 10. sıradaki numunelerin nem çekici maddeleri çıkarılır ve bu nem çekici maddelerin ortalama ilk nem içeriği ölçülür.

1.3.3. İklimlendirme Deneyleri

Döngüsel Sıcaklık: 4, 5, 6, 11 ve 12. sıradaki numuneler için iklimlendirme deneyleri yapılır. Çift camlar, iklimlendirme deney dolaplarının içine konur ve bu dolaplarda 4 hafta boyunca bırakılır. Bu süre içinde numunelere 56 kez, 12'şer saatlik sıcaklık çevrimleri uygulanır. Her bir çevrimde, sıcaklıklar -18°C'den 53°C'e kadar değiştirilir. (Çevrimin yüksek sıcaklık dönemindeki bağıl nemi %95 veya daha fazladır.)

Sabit Sıcaklık: Çift camlar, daha sonra başka bir iklimlendirme deney dolabına aktarılır. Numuneler, bu iklimlendirme deney dolaplarında da 7 hafta tutulur. Burada ortam sıcaklığı 58°C sabit olup, bağıl nemi %95'ten daha fazladır.

1.3.4. Son Nem İçeriği

İklimlendirme deneyi uygulanan numunelerin nem çekici maddeleri çıkarılır ve bu nem çekici maddelerin ortalama son nem içeriği ölçülür.

1.3.5. Nem Soğurma Kapasitesi (Nem Çekme Kapasitesi)

1 ve 15. sıradaki numuneler, yedek olarak saklanabilir ya da nem soğurma kapasitesini ölçmek için kullanılabilir.

Nem soğurma kapasitesi için, öngörülmüş bir değeri kullanmak mümkündür. Ancak eğer çift camlar için son nem geçirgenliği indisi %16'dan büyükse, nem soğurma kapasitesi için bir kanıtın gösterilmesi gerekir. Bu, mevcut olan uygun bir kanıt olabileceği gibi deney sonucu bulunmuş bir değer de olabilir.

Nem çekici maddenin nem soğurma kapasitesi için ölçüm değerleri varsa, istenen nem geçirgenlik indisi %20'ye yükseltilebilir. Eğer üretici nem soğurma kapasitesi için deney yapılmasını istiyorsa, laboratuvarımız bu deneyi yapabilir.

1.3.6. Nem Geçirgenlik Katsayısı

İlk ve son nem içerikleri ile nem soğurma kapasitesi, ortalama nem geçirgenlik katsayısını hesaplamak için kullanılır. Bu değer, %20'den küçük olmalıdır. (Eğer nem soğurma kapasitesi için öngörülmüş bir değer kullanılmış olsaydı, bu katsayı %16 olacaktı. Tek tek hiçbir çift camın nem geçirgenlik katsayısı, %25'ten büyük olamaz.)

Kalan dört (4) adet numune, yedek numune olarak saklanır ve iklimlendirme deneyi sırasında çatlayan ya da kırılan bir numunenin yerine kullanılabilir.

Aşağıda Deney Aşamaları Tablosu'nu inceleyebilirsiniz.